Ποιος άραγε δεν έχει μαγευτεί βλέποντας να ξεπηδά ξαφνικά ένα δελφίνι μέσα από την γαλάζια θάλασσα και να πλησιάζει γοργά για να παίξει με το κύμα στην πλώρη του σκάφους; Ποιος δεν έχει μαγευτεί βλέποντας δελφίνια να παίζουν αμέριμνα με τα κύματα στην απέραντη γαλάζια θάλασσα ή ακόμα αιχμάλωτα στα δελφινάρια να κάνουν σάλτα στο αέρα, ακολουθώντας τις εντολές του εκπαιδευτή τους;

Ποιος αλήθεια δεν έχει ονειρευτεί να βουτήξει στα βαθιά καταγάλανα νερά των θαλασσών μας, να κολυμπήσει παρέα με τα δελφίνια, να παίξει μαζί τους ανάμεσα στα λιβάδια των ποσειδωνίων, να εξερευνήσει τις θαλασσινές σπηλιές;

Ποιος δεν έχει λαχταρήσει να γυρίσει πίσω στο υγρό στοιχείο, εκεί που οι θόρυβοι ακούγονται αλλιώτικα, εκεί που το φως φτάνει φιλτραρισμένο, εκεί που νοιώσαμε τις πρώτες μας αισθήσεις, εκεί που περάσαμε τους πρώτους 9 μήνες της ζωής μας, ανέμελα, ακούγοντας τον κτύπο της καρδιάς, εκεί που αργότερα σαν μικρά παιδιά τσαλαβουτήσαμε με τις ώρες, εκεί που βουτήξαμε με μάσκες, πτερύγια και αναπνευστήρες;

Να είναι άραγε αυτό που μας μαγεύει στα δελφίνια και τις φάλαινες, ή να είναι το συνεχές «χαμόγελο» των δελφινιών, η πονηρή μουσούδα τους, τα λαμπερά μεγάλα μάτια τους, η εξυπνάδα τους, η φιλικότητα που πολύ συχνά δείχνουν στον άνθρωπο;

Όπως και να 'χει, τα δελφίνια και οι φάλαινες είναι ίσως τα περισσότερο θαυμαστά και συναρπαστικά ζώα αυτού του μικρού γαλάζιου πλανήτη. Είναι θηλαστικά που γεννούν τα μωρά τους ζωντανά, που τα θηλάζουν, που ζουν σε οργανωμένες και περίπλοκες κοινωνίες και όλα αυτά μέσα στο απέραντο γαλάζιο των θαλασσών και των ωκεανών.

Από τα παλιά χρόνια οι πρόγονοι μας που κατοίκησαν σε αυτή την μαγεμένη χώρα, μια χώρα ζωσμένη από θάλασσες σπαρμένες με χιλιάδες νησιά, αγάπησαν και σεβάστηκαν τα δελφίνια. Τα θεωρούσαν ιερά ζώα του Απόλλωνα και του Ποσειδώνα και η θανάτωση τους τιμωρούνταν με θάνατο.

Για τις φάλαινες και τα δελφίνια και την ζωή τους κάτω από το νερό πολύ λίγα γνωρίζουμε ακόμα και σήμερα. Οι περισσότερες γνώσεις μας προέρχονται δυστυχώς από τις μελέτες και την εκπαίδευση των δελφινιών που ζουν αιχμαλωτισμένα στα δελφινάρια. Αυτό γιατί στο ανοιχτό πέλαγος, εκεί που τα θηλαστικά αυτά περνούν όλη τους την ζωή, η μελέτη των δελφινιών και των φαλαινών δεν είναι εύκολη. Δεν είναι εύκολο να παρατηρήσουμε και να ερμηνεύσουμε την κοινωνική τους ζωή και την συμπεριφορά τους όταν τα βλέπουμε φευγαλέα και μόνο την στιγμή που αναδύονται για να αναπνεύσουν. Παρόλα αυτά, πολλά έχουν ανακαλυφθεί τα τελευταία χρόνια με την επιμονή και υπομονή ερευνητών που τα αγάπησαν και που αφιέρωσαν ουσιαστικά την ζωή τους στην μελέτη τους.

Στις Ελληνικές θάλασσες πολύ λίγα έχουν γίνει μέχρι σήμερα. Η μελέτη και η έρευνα των κητωδών, δελφινιών και φαλαινών, είναι ακόμα στα πρώτα της βήματα. Δεν ξέρουμε ακόμα με σιγουριά ποια από τα είδη που απαντώνται στην Δυτική Μεσόγειο, που έχει μελετηθεί πολύ τα τελευταία 15 χρόνια, βρίσκονται και στις δικές μας θάλασσες, ποιες θαλάσσιες περιοχές φιλοξενούν πολλά δελφίνια και φάλαινες, δεν ξέρουμε ακόμα σχεδόν τίποτα για το μέγεθος του πληθυσμού τους, για το αν απειλούνται ή για το ποιοι ακριβώς κίνδυνοι τα απειλούν.