Έχουμε λοιπόν καταφέρει να πλησιάσουμε τα θαλάσσια κήτη και πρέπει να τα αναγνωρίσουμε. Όπως αναφέραμε, στις Ελληνικές θάλασσες έχουν μέχρι τώρα παρατηρηθεί μόνο δύο είδη φάλαινας και 7 είδη κητωδών με δόντια. Έτσι η αναγνώριση γίνεται αρκετά πιο εύκολα, μια και πρέπει να μάθουμε να αναγνωρίζουμε λίγα μόνο είδη.

Το πρώτο βήμα στην αναγνώριση είναι να αποφασίσουμε για το μέγεθος των ζώων που είδαμε. Αν αυτό που είδαμε έχει μέγεθος πάνω από δέκα μέτρα, τότε τα πράγματα είναι σχετικά εύκολα: έχουμε να κάνουμε με μια Πτεροφάλαινα ή ένα Φυσητήρα. Αν το μέγεθος είναι ανάμεσα στα 4 και τα 10 μέτρα, τότε μάλλον είναι Ζιφιός, που όμως τον συναντάμε σπανιότατα. Αν το μέγεθος είναι κάτω από 4 μέτρα τότε μπορεί να είναι Στακτοδέλφινο, Ρινοδέλφινο, Ζωνοδέλφινο ή Κοινό δελφίνι ή Φώκαινα, όμως και αυτή η τελευταία σπάνια και πολύ δύσκολα παρατηρείται. Αν το μέγεθος είναι πιο κοντά στα τέσσερα παρά στα τρία μέτρα, τότε πρέπει να είναι Στακτοδέλφινο, αν είναι γύρω στα 3 μέτρα θα είναι Ρινοδέλφινο και αν είναι γύρω στα 2 μέτρα τότε θα είναι ή Ζωνοδέλφινο ή Κοινό Δελφίνι. Βέβαια δεν είναι πάντα εύκολο να υπολογίσουμε το μέγεθος τους και έτσι θα πρέπει να δούμε και τα άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους.

Τα Στακτοδέλφινα έχουν μια χαρακτηριστική πλακουτσή μύτη (στην πραγματικότητα δεν έχουν ρύγχος), πολύ μεγάλο ραχιαίο πτερύγιο και ένα ανοιχτό σταχτί χρώμα, πράγμα που κάνει την αναγνώριση τους σχετικά εύκολη. Αν δεν είναι λοιπόν Στακτοδέλφινο, τότε θα πρέπει να αποφασίσουμε πιο από τα τρία είδη είναι: Ρινοδέλφινο, Ζωνοδέλφινο, ή Κοινό Δελφίνι. Αν είναι σχετικά μεγάλο και έχει ένα γκρι χρώμα, τότε είναι Ρινοδέλφινο, αν αντίθετα είναι πιο μικρό με μαύρη ράχη και ανοιχτότερο χρώμα από κάτω, τότε είναι Ζωνοδέλφινο ή Κοινό Δελφίνι.

Μένει τώρα να αποφασίσουμε ανάμεσα σε αυτά τα δύο. Θα μας βοηθήσουν τα χαρακτηριστικά σχέδια: η ανοιχτόχρωμη πινελιά που ξεκινά πάνω από το μάτι και φτάνει σχεδόν κάτω από το πτερύγιο της ράχης στο Ζωνοδέλφινο, ή το μαύρο τρίγωνο που σχηματίζεται κάτω από το πτερύγιο της ράχης στο Κοινό.

Ένα άλλο πολύ χρήσιμο κριτήριο είναι η περιοχή που είδαμε τα δελφίνια. Αν είναι κοντά στις ακτές, η μεγαλύτερη πιθανότητα είναι να είναι Ρινοδέλφινο. Αν τα είδαμε μακριά από τις ακτές ή εκεί που τα νερά είναι πολύ βαθιά, τότε θα είναι ή Ζωνοδέλφινο ή Κοινό Δελφίνι.

Στον Νότιο και Βόρειο Ευβοϊκό και τον Σαρωνικό, για παράδειγμα, η μεγαλύτερη πιθανότητα είναι να πρόκειται για Ρινοδέλφινο. Στον Αμβρακικό είναι σίγουρο ότι είναι Ρινοδέλφινο. Στον κόλπο των Αλκυονίδων συχνάζουν μεγάλα κοπάδια από Ζωνοδέλφινα, αλλά μαζί με αυτά θα δούμε και Κοινά Δελφίνια. Τέλος, στην θάλασσα ανάμεσα στην Λευκάδα και Αιτωλοακαρνανία θα δούμε Κοινά Δελφίνια.

Τις φάλαινες σπάνια θα τις δούμε κοντά στις ακτές ή σε ρηχά νερά. Πτεροφάλαινες παρατηρούνται στο Ιόνιο, ανοιχτά από την Λευκάδα και την Ζάκυνθο, στα νότια της Κρήτης, ενώ Φυσητήρες έχουν παρατηρηθεί στο Ιόνιο και ανάμεσα από τις Σποράδες και την Χαλκιδική.

Μπορούμε όμως να πάρουμε κάμποσες φωτογραφίες και να αναγνωρίσουμε το θαλάσσιο κήτος που είδαμε με την ησυχία μας σπίτι. Σήμερα ακόμα και οι μικρές και φτηνές ψηφιακές μηχανές έχουν φακό zoom και αυτόματη εστίαση και μπορούν να πάρουν θαυμάσιες φωτογραφίες αλλά και βίντεο.